Bez Wstydu (Reż.Filp Marczewski, 2012) - recenzja filmu o miłości "zakazanej"

Pewnego wieczoru, pomyślałem sobie: "a obejrzę dziś jakiś polski film, jakiś dramat obyczajowy lub psychologiczny... niech sobie będą rozmowy, życie... codzienność. To jest to, czego chcę w tym momencie". I tak też się stało. Znalazłem film z bardzo lubianym przeze mnie aktorem Mateuszem Kościukiewiczem. Debiut fabularny Filipa Marczewskiego Bez wstydu był ostatnim ważnym, którego nie widziałem, tak więc moja decyzja nie mogła być inna. Dzisiaj kilka słów na temat tego filmu.

Wracając do rodzinnego miasteczka Tadek (Mateusz Kościukiewicz) odkrywa, że jego ukochana siostra Anka (Agnieszka Grochowska)  związana jest z żonatym mężczyzną. Wiedziony "niemoralnymi" uczuciami Tadek uczyni wszystko, by skompromitować kochanka siostry. Nie zauważa nawet, że sam jest obiektem westchnień miejscowej Romki, Irminy, która gotowa jest dla niego zerwać narzucone jej przez rodzinę zaręczyny.

BILET NA KSIĘŻYC - Komedia obyczajowa (reż.Jacek Bromski, 2013) recenzja

Witam! Czas na kino! Staram się w okolicach weekendu prezentować na moim blogu coś związanego ze sztuką. Można więc spodziewać się filmów, albumów muzycznych i książek. Nie wiem tylko w jakiej ilości. Jak zwykle w tygodniu oczekiwać można wpisów "Bloga z kulturą". Jeżeli nie miałeś okazji, warto zaobserwować mojego bloga w liście czytelniczej, która widoczna jest na stronie nad wtyczką facebookową. Nie powinieneś nic przegapić. Zapraszam! :)

Urokliwym rzeczom nie sposób się oprzeć. Wprowadzają mnie w pozytywny nastrój, inspirują i cieszą mnie. Jasne, każdy może widzieć piękno w różnych rzeczach. To, co powiem będzie przecież subiektywne. Bardzo podobają mi się wakacyjne zdjęcia, takie które są nasycone blaskiem słońca i żywymi kolorami. Pociąg kojarzy mi się z przygodą i z tym, że dotrze się zaraz do ciekawego miejsca i będzie fajnie. Jest dla mnie także symbolem pewnej wolności. Muzyka poprzedniej epoki, w szczególności rockowa, ta związana z ruchem hipisowskim i wszelkimi obyczajowymi przemianami to coś niepowtarzalnego. Nie bez powodu o tym wspominam, bo te elementy stanowią urocze tło komedii obyczajowej Bilet na księżyc.

Rok 1969. Fascynujący się lotnictwem Adam (Filip Pławiak) zostaje powołany do wojska. Z Antkiem (Mateusz Kościukiewicz) - starszym bratem, wyruszają nad morze. Podczas kilkudniowej podróży przez Polskę odwiedzają starych znajomych i zawierają nowe znajomości. Antek – niepoprawny podrywacz i król nocnych lokali – chce przygotować nieśmiałego brata do życia. Jednak spotkanie z piękną i tajemniczą kobietą (Anna Przybylska) wywoła mnóstwo komplikacji w życiu Adama, inicjując serię zaskakujących wydarzeń.

BOGOWIE (2014) – RECENZJA FILMU ŁUKASZA PALKOWSKIEGO – CO SIĘ CZUJE MAJĄC SERCE W DŁONI

Jest to niewątpliwie największy sukces polskiej kinematografii w 2014 r. To perfekcyjna biografia, porywający seans na miarę ważności historii Zbigniewa Religii. Film, którego nie musimy się wstydzić, ponieważ nie popełnia błędów swoich filmowych, polskich braci. Postawiono na konsekwencje przedstawienia postaci, której oczywiście nie zrealizowano by bez udziału znakomitego Tomasza Kota. W końcu jego rola imponuje precyzją, wiernością, ponieważ jak przystało na wielkiego aktora, jest on w stanie udźwignąć bagaż, który ponosi za sobą trudna i skomplikowana osobowość bohatera. Oprócz gry aktorskiej, która również uwidacznia się w podobieństwie wizualnym - charakterystycznego przygarbienia, zachowania, również scenariusz uwzględnia takie ważne cechy jak zapalczywość, szczerość i bezpośredniość czy upór postaci. Znalazło się miejsce na pokazanie jego słabości, od nałogu palenia papierosów po zmaganie się z zawrotnym tempem pracy i alkoholem. Jest więc to postać przedstawiona na wysokim poziomie, bardzo dokładnie, wiernie i co bardzo ważne - autentycznie, niejednoznacznie. Scenariusz jest na wysokim poziomie. Oprócz sukcesu przedstawienia biografii, zaletą jest odpowiedniość występowania momentów dramatycznych, emocji, chwil napięcia oraz momentów humorystycznych.

MIASTO 44/Warsaw 44/ - recenzja filmu Jana Komasy (2014) - Miłość w czasach zagłady

Nieudane filmy polskiego kina... a jednak

To jest produkcja, która wprowadza istotną dla współczesnej polskiej kinematografii świeżość. Ostatnie lata polskiego kina pod względem wizualnym rozczarowywały. Mowa tutaj o filmach wojennych. Nierzadko przyczyną był niedobrze wykorzystany lub niski budżet, czego skutkiem była np: śmieszność i ograniczoność scen i planu. Zmiana takiego wizerunku wśród świadomości odbiorców jest trudna. W tym momencie, znajduje się wreszcie osoba, która przerywa złą passę – Jan Komasa swoim najnowszym filmem Miasto 44, który swoją premierę miał 19 września 2014 r. Film przygotowany jest z rozmachem, starannie dopracowany, o efektach i dekoracjach oddających realizm. Po za tym film dynamiczny, posiadający innowacyjne pomysły oraz porywającą fabułę. Dzięki temu wszystkiemu przeżyjemy chwile pełne emocji. Będziemy towarzyszami historii, która rozgrywała się 70 lat temu. Warto zwrócić uwagę, że historia mogłaby rozgrywać się w różnych miejscach, w których miała miejsce II wojna światowa, ale nie tylko. Ta historia opowiedziana w realiach wojny, mogłaby mieć miejsce i kiedyś, ale także i dziś...

 

SPONSORING (2011) - FILMY MAŁGOŚKI SZUMOWSKIEJ - CZEGO PRAGNĄ KOBIETY... UKRYTE PRAGNIENIA...

Kontynuacja cyklu o filmach Małgośki Szumowskiej. Poprzednio 33 sceny z życia i śmierć, dzisiaj Sponsoring, czyli seks za pieniądze.

Dziennikarka prestiżowej francuskiej gazety przygotowuje artykuł na temat sponsoringu wśród młodych studentek. Jest ustatkowana, ma duży dom, rodzinę, a wieczorami urządza biznesowe kolacje dla współpracowników męża. Jej dotąd, jak się wydaje, idealne i uporządkowane życie zostanie naruszone. Spotkania i rozmowy, jakie przeprowadzi z dziewczynami, odmienią ją i uświadomią tkwiące w niej pragnienia.  

33 SCENY Z ŻYCIA (2008) - FILMY MAŁGOŚKI SZUMOWSKIEJ - O ŚMIERCI INACZEJ

Małgośka Szumowska to reżyserka należąca do młodego pokolenia, która swoją karierę rozpoczęła tuż po ukończeniu studiów filmowych. Jej etiuda dokumentalna Cisza uzyskała wiele nagród na całym świecie. Już w 1999 r. obecna była na prestiżowym festiwalu w Cannes. Przez wiele lat tworzyła dokumenty, w 2000 r. nakręciła swój fabularny debiut. Cały czas zyskiwała przychylność krytyków w Europie. Współpracowała z niemieckimi oraz francuskimi producentami. Jaką jest reżyserką? Nie chce tworzyć kina zaangażowanego społecznie czy ideologicznie, choć podejmuje tematy ważne. Obchodzą ją kwestie natury, emocji i pragnień człowieka. Pewne tematy, problemy, stają się pretekstem do ukazania czegoś innego. W Sponsoringu (2011) historie dziewczyn mają wpływ na dziennikarkę oraz ukazują wewnętrzne pragnienia człowieka. W głośnym W imię (2013) historia księdza homoseksualisty nie stanowi wyłącznie rozprawy nad kondycją Kościoła, ale człowieka, jego samotności i radzenia sobie ze światem i z sobą. Dlatego film 33 sceny z życia, trochę mniej udany niż wyżej wymienione, nie jest filmem ani tylko czarnym, ani tylko białym... który pokazuje śmierć bliskich osób w sposób bardzo poważny i jednostronny. Nie jest to dramat pełen bólu i rozpaczy. A przynajmniej nie tylko.

Poeta Arthur Rimbaud i Całkowite Zaćmienie Agnieszki Holland

Ku wieczności...

To fantastyczne, jeśli można dzięki np. filmowi poznać coś nowego i interesującego. Chociaż na chwilę zainspirować się czymś. Od czasu do czasu bywa tak, że różne dzieła przepełniają mnie, jakby zasilają swoją energią. W większości zawsze wzbogacają o kolejną historię, refleksję czy motyw. Na pewno każde z nich to niepowtarzalne doświadczenie. Wiecie, kim jest Arthur Rimbaud? To XIXw. francuski poeta, zaliczany do tzw. poetów wyklętych, który tworzył w stylu parnasistycznym, czyli z dbałością o formę i budowę utworu. Posługiwał się także symboliką. Już w wieku 15,16 lat stworzył dzieła, które do dziś uznawane są za wybitne. Tworzył nowocześnie (na ówczesne czasy), buntowniczo, przekraczając normy. Uważany za wizjonera tamtych czasów.

POKŁOSIE (2012) Reż.Władysław Pasikowski - Recenzja Filmu

POKŁOSIE POKŁOSIA I O NIENAWIŚCI.

Władysław Pasikowski wyreżyserował solidny dreszczowiec, ze świetnie zbudowaną fabułą. Obsadził go aktorami, którzy zagrali mocne i charyzmatyczne role. Poruszył odważny temat, przez co film nie uniknął wielu kontrowersji i krytycznych opinii. To właśnie Pokłosie z 2012 jest tą rewelacyjną produkcją. Polską. 

Kamienie Na Szaniec (2014) - Reż.Robert Gliński - Niewykorzystany potencjał

Premiera: 7 marzec 2014

Kino rozrywkowe

Szarganie bohaterów, harcerze i seks

Ten film jeszcze przed premierą wywołał sporo kontrowersji. Środowiska prawicowe bojkotowały oraz oskarżały go o "szarganie bohaterów". Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej głosił, że film jest obraźliwy dla harcerzy. Pojawiały się głośne nagłówki gazet: "seks i kłamstwa". Wszelkie zarzuty postawione filmowi pod tym względem są przesadzone. W filmie nie mamy do czynienia z wulgaryzacją, a owego seksu właściwie nie ma lub nie jest on pokazany wprost. Z dużej chmury mały deszcz. Ta część fabuły raczej do charakteryzuje młodych bohaterów, aniżeli ich deprawuje. "Kłamstwa" o które oskarża się ten film są tylko wynikiem przedstawienia nieidealnej, młodzieńczej wizji młodych szeregowców. "Harcerz jest czysty w mowie i czynach" – Kamienie na szaniec w pewien sposób biją w tę maksymę. Rozwiązanie problemu – skąd ten konflikt – nie jest trudne. Pewnej części ludzi nie podoba się zakwestionowanie romantycznej postawy patriotycznej walki.